LELEVUN OLDUM
Pancarcida bir ceylan gördüm barda,
Aklım getti baştan, lelevun oldum.
Tulum çaldi, zurna çaldi, mey çaldi.
Çırtik atti, hengem etti herkes; ben,
İşmar aldım kaştan, lelevun oldum.
Sarı saçlarını tökmişti beliné.
Bar oynarken değdi elim eliné
Né güzel uymuştu dilim diliné.
Alavi sardi da kapi bacayi,
Yandım o ateşten, lelevun oldum.
Burali değilmiş sordum öğrendim.
Birdenbiré çaluhlandım kaçlandım.
Kurban gibi tika tika toğrandım.
Bilmém şimdi né başşımi ağliyem?
Göz kör oldi yaştan, lelevun oldum.
Misafirmiş, getmiş... Gördün sén işi!..
Nayedécém… Olsa da yemém bişi.
N’olur yardım etsé bana bir kişi!..
Nelér istiyersin, vahtuli canan!..
Ayah kaydi taştan, lelevun oldum.
Her önüme çıhana oni sordum.
Kendimi köylérdén köyléré vurdum.
Durup dincelmédim né düşlér kurdum!..
Ayırd edemédim gece gündüzü.
Ayıldım bu düşten, lelevun oldum.
Asla unutamam, asla o yazi.
Tonğsam da férk etmiyerim ayazi.
Heç durmiyer, çaliyer yürek sazi.
Uyliyer duriyer, ibdin ediyer beni.
Oniçin o baştan, lelevun oldum.
Derdimden bir sinel gibi büküldüm.
Yumah gibi iplik iplik söküldüm.
Gazel vurdi yaprah yaprah töküldüm.
Andır kalsın yazi da bahari da…
Kurtul(a)madım kıştan, lelevun oldum.
Gezé gezé zerzebil oldum beçlandım.
“Gel, akılli ol!” diyenléré hersléndım.
Gün günden betér tuhaflaşıp terslandım.
Eycémén mukuzun oldum kaldım dibdé.
Férkım yoh bir ayyaştan, lelevun oldum.
Bir dediler ki: Cilavuz’da ohiyer.
Bir dediler ki: Halı kilim tohiyer.
Bir dediler ki: Gergef(e) nakış tökiyer.
Çarbadan oldum uzah yaban ellerde.
Haber yoh kurttan kuştan, lelevun oldum.
Karli, pusli tağlarda düştüm de yollara,
Başın alıp getmiş çohtan gurbet ellara
E.UZAKLAR |
